Dit is de start van een feestjaar: 100 jaar parochie Sint-Baafs!
Een eeuw lang zijn wij op weg, wij en zovelen die voor ons waren, een eeuw lang, net als de wijzen, op zoek naar het licht dat richting geeft aan het leven.

En de weg is lang geweest, hij moest doorheen 2 oorlogen en doorheen veranderingen. In heel de geschiedenis hebben de mensen niet zoveel veranderingen mee gemaakt als in de voorbije eeuw: veranderingen in ons geloof, in de cultuur, in de kerk en het samenleven.

En heel die tijd waren wij als de wijzen op weg, op zoek. Tot op vandaag. En zowel gisteren als nu is hetzelfde waar: de ster wijst ons de weg. De ster van de hoop, de ster van Gods woord.

En die ster zegt: je bent er niet als je zegt: kijk eens welke rijke en welvarende parochie wij zijn, welke mooie kerk wij hebben, welk mooi parochiaal centrum. Kijk eens naar de huizen en de straten, hoe alles spreekt van welvaart. Je bent er nog niet als je zo denkt en zo spreekt, want als dat het doel is, zit je meteen bij Herodes. Dat is Herodes vandaag : je blijf bij het oude, je houdt in stand wat je verworven hebt, je wil geen verandering en dus ook geen toekomst.
Je zit dus op een vals spoor
De ster van God zegt ook vandaag: Je bent er niet als je zegt: kijk eens wat een actieve parochie wij zijn. Wat we allemaal presteren, gisteren en vandaag. En er is inderdaad veel gebeurd, en er gebeurt vandaag ook veel in onze parochie: feesten, bewegingsleven, inzet van mensen

Ook dit jaar staat er veel te gebeuren
-    er zullen 3 verdiepingsavonden zijn en een verdiepingsweekend,
-    er gaat een kunstenroute door,
-    de tuinen rond de kerk worden heraangelegd, en zij zullen de spiritualieit van onze paroche weerspiegelen.
-    concert
-    feestmomenten
Het is goed dat dit allemaal gebeurt, maar dat is niet het doel, want als we er op uit zijn om een palmares van activiteiten voor te leggen, zitten we met een Herodes die zijn prestige in de verf wil zetten. We zitten dan ook op een vals spoor

We zijn er nog niet, we moeten nog doorgaan en zullen ook ontdekken, zoals zovelen voor ons – af en toe – ook hebben ontdekt: waar we heen moeten, dat is zoals het evangelie verwoordt:  “de plek waar het kind zich bevindt.”
Het kind, dat betekent geboorte, nieuw begin. Dat is nieuw leven, nieuwe gemeenschap, nieuwe manier van leven.

Maat het gaat ook over het kind in ons en in onze gemeenschap. Het kind dat zegt: het begint altijd heel klein, en broos en kwetsbaar.
Het kind is dat kleine broze kwetsbare in ons, dat niet meetelt, niet belangrijk wordt geacht, dat aangewezen is op goedheid van mensen, maar dat tegelijk ook zegt: je bent bemind nog voor je iets bewezen hebt,
leer liefde te ontvangen, laat je maar beminnen, laat liefde in jou groeien en groei in liefde.

De plek waar het kind zich bevindt is de plek waar God gebeurt
want daar spreekt alles van ik ben er voor u

Af en toe mogen wij  het kind ontmoeten en mogen wij het geschenken aanbieden. En wat is ons geschenk anders dan ons eigen zoeken, ons op weg gaan via omwegen.
Het kind, dat broze kwetsbare kind dat wij mogen zijn, dat is het geschenk dat wij krijgen, beetje bij beetje.

Morgen zullen wij langs een andere weg verder gaan, niet alleen omdat er veel te veranderen staat in kerk en federatie, maar omdat we iets van God gezien zullen hebben…

Morgen zullen wij de weg van de wijzen gaan. We zullen nog vele valse sporen vinden en ontdekken dat we er nog niet zijn.
Maar wij weten: er gaat een ster van God voor ons uit en die leidt ons telkens weer naar de plek waar het kind, het broze, kleine, kwetsbare thuis is.
Het is daar dat God gebeurt.

Carlos Desoete
8 januari 2012