In 2012 bestaat onze parochie 100 jaar. Dit laten we niet zomaar voorbijgaan.
Tal van activiteiten worden op touw gezet: verdiepingsavonden, een verdiepingsweekend, een film, een kunstenroute, een concert, een brunch, en nog veel meer. In de loop van januari kreeg je een nieuwsbrief in de bus met wat er allemaal te doen zal zijn.
Dit feestjaar verdiende ook een feestelijke startviering. Zij heeft plaats gehad op zondag 8 januari om 10.30 u. in onze kerk. Het Sint-Caroluskoor en het koor Solied verzorgden die viering. De liturgische werkgroep had ze uitgewerkt.
Na de viering nodigden wij allen uit op de receptie, tevens het moment om feestelijke nieuwjaarswensen uit te wisselen.
De homilie door pastoor Carlos op de startviering en de teksten van de viering zelf staan op deze website (de homilie onder het hoofdstuk: inspiratie; de teksten van de viering op deze pagina). Ook het introductiefilmpje voor het vieren van 100 jaar Sint-Baafs, gemaakt door priester Vincent Duyck, kan je hier al vinden.
IN HET FEESTJAAR 2012: TWEE BIJZONDERE INITIATIEVEN
1. VERDIEPING
In tijden waarin geloven en gelovend bezig zijn geen vanzelfsprekendheden meer zijn, vinden de initiatiefnemers het meer dan ooit belangrijk de vinger aan de pols te houden in de huidige maatschappelijke context. Vanuit de ervaring dat heel wat mensen ‘op zoek’ zijn, krijgt het aspect ‘verdieping ‘ een belangrijk aandeel in het programma-aanbod van het feestjaar. Er worden drie verdiepingsavonden en een verdiepingsweekend gepland.
De eerste avond heeft plaats op donderdag 16 februari 2012 in het parochiaal centrum Valkenburg, Legeweg 83. Het thema: ‘ De mens van vandaag in zijn zoeken naar zin en geluk’. Prof. Emeritus Roger Burggraeve van de K.U. Leuven komt het thema inleiden.
De tweede avond vindt plaats op donderdag 26 april, eveneens in het P.C. Valkenburg. Het thema ‘Het samenleven vandaag, kansen en uitdagingen voor christenen’ wordt ontwikkeld door Mieke Van Hecke, directeur-generaal van het Vlaams Secretariaat van het Katholiek Onderwijs.
Tijdens de derde avond, op dinsdag 11 december, zal priester Carlos Desoete het hebben over ‘Hoe kerk zijn in een nieuwe tijd’.
Voor mensen die zich gedurende langere tijd willen onderdompelen in een spiritueel thema, wordt er tijdens de vakantie een verdiepingsweekend georganiseerd. Dit heeft plaats van 17 tot 19 augustus in de oude abdij van Drongen. Wie hiervoor interesse heeft, noteert best nu al de data. Meer info hierover volgt later.
2. HET TUINPROJECT
Ons tuinproject staat symbool voor de feestelijke viering van 100 jaar Sint-Baafs. Maar ook inhoudelijk vertelt het een eigen verhaal: een verhaal van een zoekende geloofsgemeenschap, van de zoekende mens van vandaag tout court.
We willen deze zoektocht vormgeven in de twee tuinen die de kerk omringen: een tuin van ontmoeting en een tuin van verdieping. In deze tuinen willen we werken met een algemeen menselijke symboliek die zich ook open laat vouwen in het christelijk geloofsverhaal. Iedere voorbijganger – los van de eigen geloofsovertuiging of religie – kan zich op die manier in het verhaal herkennen.
De tuin van verdieping vertrekt vanuit het symbool van het labyrint. Doorheen de geschiedenis van de mensheid is het labyrint een archetype geworden voor de zoektocht naar de binnenkant van de mens, de innerlijke beleving, de diepste kern van mens-zijn waarin ook spiritualiteit wortelt. Vanuit dat aanvoelen werden er tijdens de voorbije eeuwen in kerkgebouwen vaak labyrinten aangebracht in de vloer (cfr. de kathedraal van Chartres). Pelgrims konden er letterlijk hun ‘weg naar binnen’ afstappen.
Met onze tuin van de verdieping knopen we aan bij deze traditie maar geven ze ook een eigentijdse invulling. De labyrintweg bevindt zich niet langer binnen het kerkgebouw, net zoals de kerk niet langer een centrale plaats in de samenleving inneemt. Het pad is toegankelijk voor elke mens die op zoek is naar innerlijkheid. En op vandaag – een heel spiritualiteitsgevoelige tijd – zijn dat heel wat mensen.
Vanuit onze parochiespiritualiteit leggen we echter ook een eigen accent in het labyrint. Het pad van het labyrint bestaat uit rivierkeien die (indien praktisch mogelijk) door de mensen van onze parochie zelf gelegd zouden worden. Zo wordt het heel tastbaar dat die weg naar binnen geen eenzame route is, maar een weg die je verbindt met de generaties voor, naast en achter je.
Het is een stroom van namen, een rivier van verhalen over de zoektocht van vele mensen naar de kern van dit bestaan.
In het middelpunt van het labyrint, de monding van de weg naar binnen, rijst er een bron op: een rotsbekken waaruit en waarrond er water vloeit. In die rotssteen staan de Hebreeuwse letters voor het woord ‘Jahweh’, wat betekent ‘Ik zal er zijn voor u’. Het is de Bijbelse naam voor een God die zich laat vinden in het diepst van de mens en in de kern van de menselijke ontmoeting. Dat is de bron van waaruit onze gemeenschap leeft. Een bron die we willen delen met elke mens die dorst naar aanvaarding en mededogen.
In de tuin van de ontmoeting staat de menselijke ontmoeting centraal. Het betreft zowel de individuele ontmoeting (een tweegesprek) als de ontmoeting met meerdere personen en de ontmoetingen binnen een groep.
Vanuit onze parochiespiritualiteit hanteren we voor de opbouwende dynamiek van de menselijke ontmoeting het symbool van de appel. Het verwijst naar de gelaagdheid die iedere ontmoeting met zich meedraagt.
Deze spiritualiteit van de ontmoeting willen we vorm geven in onze tuin. Daarom worden er twee zitelementen uitgewerkt in de stijl van twee amfitheatertribunes. Deze ‘tribunes’ visualiseren de vorm van een appel. Het geheel wordt zo uitgewerkt dat de aanwezigen kunnen zitten met zowel de blik naar buiten als naar binnen gericht. Deze ‘tribunes’ maken een ontmoeting in groep of met meerdere personen mogelijk.
In het centrum van deze ‘tribunes’ bevindt zich een tafelelement in de vorm van een klokhuis. Daarrond bevinden zich individuele zitelementen die een tweegesprek mogelijk kunnen maken. Met deze tuin van de ontmoeting bieden we alle voorbijgangers, bewoners en occasionele bezoekers de kans om tot diepmenselijke ontmoeting te komen.
( uit: Nieuwsbrief van Sint-Baafs – speciale editie januari 2012)
*****************************************************************************************************************************************************************************************************************
Startviering 100 jaar Sint-Baafs
tekstboek - 8 januari 2012
Intredeprocessie
Oscar Arnulfo Romero, verdediger van de armen.
GA VOOR ONS UIT !
Bartolome de las Casas, apostel der indianen.
GA VOOR ONS UIT !
Leonidas Proaño, herder van de indigenas.
GA VOOR ONS UIT !
Dom Helder Camara, profeet van een nieuwe wereld.
Moeder Teresa, van de minsten in Calcutta.
Mahatma Gandhi van India, strijder zonder geweld.
Steve Biko in Zuid-Afrika, martelaar van de apartheid.
Marianella Garcia, mensenrechtenkind.
Moeders van Buenos Aires,
uw kinderen zullen weer leven.
Victor Jara, vermoord om uw lied.
Maximilianus Kolbe, vermoord om een leven te redden.
Anne Frank, Dietrich Bonhoeffer,
stemmen van hoop in de holocaust.
Martin Luther King, vermoord om het recht van de zwarten.
Franciscus van Assisi, arm met de armen geworden.
Jezus van Nazareth, licht van de wereld.
Intredelied: Litanie van de profeten
Kruisteken en woord van welkom
Evangelie 1
Kort na de geboorte van Jezus Christus
kwamen er enkele wijzen uit het oosten
te Jeruzalem aan.
Zij vroegen
waar zij de pasgeboren koning van de Joden
konden vinden.
“Wij hebben zijn ster in het oosten gezien”,
zeiden ze
“en wij zijn gekomen
om Hem eer te brengen”
Duiding
Eeuwig zoeken drijft ons voort
en houdt ons gaande
in goede en kwade dagen.
Zoeken naar geborgenheid,
hunker naar een warme thuis
en naar een veilige plek
waar een mens aanvaard, bemind mag zijn
zoals hij is:
onvoorwaardelijk, de eenzaamheid voorbij.
Nood aan ruzieloos samenleven.
Droom van vrede,
van een wereld waar eenieder
tot zijn recht kan komen
en waar alles gedeeld wordt met allen.
Diep verlangen naar geluk:
zien en voelen en van harte weten:
het is goed te mogen leven.
Tijd om op adem te komen,
grond onder de voeten te voelen:
Iemand die ons draagt.
Eeuwig heimwee drijft ons voort.
Sterk is het zoeken van de mens
naar een ster van hoop.
Lied
Dat verlangen dat maar blijft,
onrust die ons steeds weer drijft
naar de verten, horizon,
grenzen die je overschrijdt.
Land na land dat je bereist,
zoekend rust en veiligheid,
en wie dat gevonden heeft
zoekt weer avontuur en strijd.
Antwoord brengt een nieuwe vraag
die de kern van leven raakt,
zoeken, vinden, weer op zoek
naar de zin van het bestaan.
Levensjaren gaan voorbij,
langzaam aan ervaren wij
dat de verten in ons zijn,
oud en nieuw hetzelfde zijn.
Evangelie 2
Herodes, die toen koning was,
hoorde hiervan,
en hij raakte in paniek,
- hij niet alleen,
heel Jeruzalem met hem.
Hij liet alle hogepriesters en schriftgeleerden
bij zich komen,
om van hen te weten
waar de Christus zou geboren worden.
‘Te Bethlehem’, zeiden ze,
‘de stad van kleine mensen.’
Hij stuurde hen naar Bethlehem.
‘Probeer zoveel mogelijk
van dat kind te weten te komen,’
zei hij,
‘en kom het me dan vertellen.
Dan kan ik hem ook eer brengen.’
Moment van inkeer
Het verhaal van Herodes
is niet enkel een verhaal van lang geleden.
Het vertelt iets over elke mens, over iedere generatie,
over het hart van elk levensverhaal.
Ook vandaag klinkt dit verhaal bij ieder van ons.
Het wordt verder geschreven op ons levenspad.
Op die weg van falen en toch niet opgeven,
van zoeken, twijfelen… en toch weer hopen.
Het is te ervaren als we voelen dat we kwetsbare mensen zijn.
Kwaad en zorgen afgegeven,
kwetsbaarheid voor God gebracht,
Hij zal dragen, heeft vergeven,
zwakheid wordt bij Hem tot kracht.
Ook vandaag klinkt dit verhaal in onze geloofsgemeenschap.
Het is te zien in die momenten van conflicten en spanningen,
van wrijven en botsen, van nabijheid, afstand…
en toch weer verbonden zijn.
Het is te ervaren als we voelen dat ons samenleven broos is.
Kwaad en zorgen afgegeven…
Ook vandaag klinkt verhaal in onze kerk.
Het wordt zichtbaar in onze zoektocht
tussen waarheid en leugen,
tussen macht en weerloosheid,
tussen moedeloosheid…en toch weer verder gaan.
Het is te ervaren als we voelen dat kerk op de eerste plaats
over mensen gaat.
Kwaad en zorgen afgegeven…
Mag het waar worden dat er midden alle leegte en lijden,
telkens weer nieuw leven geboren wordt.
Mag het tastbaar zijn dat we nieuwe mensen willen worden,
in zijn Naam.
Openingsgebed
P. Heer God,
U bent een God die zich laat zoeken,
een God die zich vooral laat vinden.
Met ons zoeken zijn wij hier
en met de vreugde
in onze gemeenschap een vindplaats te hebben
waar wij U op het spoor mogen komen.
Blijf naar ons toekomen
in de stilte van ons hart,
en ook in mensen die klein en zwak zijn.
Mogen wij voor velen vindplaats zijn
van uw aanwezigheid
en vreugde vinden voor ons zoekend hart.
Vandaag en alle dagen van ons leven.
Evangelie 3
Ze gingen weer op weg.
En de ster ging voor hen uit,
totdat ze boven de plaats waar het kind was,
stil bleef staan.
Ze gingen het huis binnen
en vonden het kind
met Maria, zijn moeder.
Ze knielden neer en brachten hem eer.
En ze boden hem geschenken aan:
gouden voorwerpen, wierook en kostbare balsem.
Lied:
Eer zij God in onze dagen, eer zij God in deze tijd.
Mensen van het welbehagen vred’ op aarde waar gij zijt.
Gloria in excelsis Deo
Eer zij God die onze Vader en die onze Koning is.
Eer zij God die op de aarde naar ons toe gekomen is.
Duiding
Als je ooit
op zoek naar leven
een plek vindt waar mensen
- godvergeten, ongeweten –
elkaar dragen,
weet dan,
dit is Bethlehem vandaag.
Als je ooit een samenleven mag ervaren
waar de stom gemaakte stem krijgt
en de blinde uitzicht,
waar de klein gehouden mens
wordt groot gemaakt
en de verslaafde vrij,
weet dan:
hier staat de ster stil.
Als je ooit een mens ontmoet
die zich oefent in rechtvaardigheid,
en die vrede maakt tot tweede natuur,
zeg dan maar: hier komt iets van God tot leven.
En word dan even stil bij dit gebeuren.
Zo stil als de ster.
Homilie
Geloofsbelijdenis
Ik geloof in Hem die heet "Ik zal er zijn voor u".
Hij is de kern, de Bron van alles wat bestaat.
Op Hem wil ik mijn leven afstemmen
en zijn Naam maken tot rode draad in mijn handelen.
Ik geloof in Jezus,
de levende belichaming van die Naam.
In Hem heeft onze God
handen en voeten gekregen.
In Hem is zijn Naam werkelijkheid geworden.
Ik geloof dat Hij niet vergeefs heeft geleefd
en niet vergeefs is gestorven,
maar elke dag opnieuw verrijst
in mensen die zijn liefde belichamen.
Ik geloof in zijn Geest
die ons bezielt en aanzet
om zijn manier van leven tot de onze te maken,
en de weg te gaan van breken en delen,
van goedheid en verbondenheid,
van recht en vrede,
en altijd weer ten bate van de minsten.
Ik geloof in Hem die heet: 'Ik zal er zijn voor u",
en ik weet : Hij is te doen.
Voorbeden en aanbreng van gaven
Tijdens de vele jaren
waarin mensen samen kwamen in Sint-Baafs
vertrouwden ze hun hoop en zorgen steeds weer toe
aan een God die zegt: ‘Ik ben er voor u’.
Laten we dat vandaag ook doen en bidden
dat wij handen en voeten mogen geven
aan het klokhuis van onze gemeenschap…
We bidden voor onze geloofsgemeenschap.
Om een gemeenschap die als brood in de wereld aanwezig is.
Een kring van mensen waarin velen zich mogen thuis voelen.
Een verhaal van mensen
waarin het leven gebroken en gedeeld wordt.
We bidden om een gemeenschap
waarin de wijn van verbondenheid te proeven valt.
De wijn waarin tranen en hoop weerspiegelen.
De wijn die ons doet groeien tot broers en zussen van elkaar.
Laten we bidden…
UBI CARITAS…
We bidden om een gemeenschap
waarin solidariteit tastbaar aanwezig is.
Een kring van mensen waarin het kwetsbare
niet vertrapt wordt, het gebrokene niet vergeten.
Een plek waar mensen oog hebben voor de ander
en de handen uitstrekken naar wie het nodig heeft.
Een gemeenschap waarin de voeten gewassen worden
van mensen onderweg, op zoek naar hoop en perspectief. Laten we bidden…
UBI CARITAS…
We bidden om een gemeenschap die openstaat
voor de wereld en de mensen van vandaag.
Een kring waarin gastvrijheid en openheid voorop staan.
Een plek waar mensen kunnen ademen,
zich vrij voelen en mogen zeggen wat ze denken.
Een gemeenschap die eerder luistert dan oordeelt.
Laten we bidden.
UBI CARITAS…
We bidden om profeten en herders in ons midden.
Mensen die voorop durven gaan om nieuwe toekomst te wijzen, die uitdagingen durven aangaan
en Gods visioen zichtbaar maken.
We bidden om een gemeenschap
waarin de geest van creativiteit aanwezig is.
Waar de durf om nieuwe dingen te proberen
groter is dan de gewoonte om te doen als weleer.
Laten we bidden.
UBI CARITAS…
We bidden om een gemeenschap die het leven wil verdiepen, die peilt naar Gods hartslag in de wereld.
Een kring van mensen die tastend zoeken
naar de diepste grond van het bestaan.
Een plek waar iets zichtbaar wordt
van Gods woordeloze nabijheid.
Laten we bidden
UBI CARITAS…
Jij die heet ‘Ik zal er zijn voor u’,
dit alles durven we Jou toevertrouwen.
In het geloof dat onze woorden in je handen
de stapstenen worden voor de toekomst,
dat onze hoop de rode draad wordt
in jouw liefdesverhaal met mensen.
Dat vragen we Jou, in naam van Jezus,
je Zoon en onze tochtgenoot. Amen.
Offerande
Lied: Wereldkerstlied
Ooit werd een Kind geboren, een droom, een Godsverhaal,
om mensen toe te horen in zorg en hoop en taal.
En niemand kon vermoeden dat eens die sterrenstraal
de wereld zou behoeden in nood en doodsgevaar.
Herodes stond te beven van deze koningsdroom:
in trouw, geweldloos leven spant tederheid de kroon.
Tirannen aller eeuwen verstaan dit wonder nooit.
Hun moorden en hun schreeuwen houdt armen niet gekooid.
De balling keert nu weder, een volk wordt weerbaar - blij,
en gaat van angst naar vrede: gerechtigheid bevrijdt.
Ooit wordt de mens herboren uit onmacht, leegte, pijn;
in eenzaam leed verloren, nu deelzaam brood en wijn.
Laat deze boodschap horen; sta op in eng’lenzang.
Gods vrede wordt geboren bij herders zonder angst.
Zing in het ochtendgloren en laat voorbij de strijd
Gods welbehagen horen: een toekomst mensgewijd.
Gebed bij de gaven
P. In dit brood bieden wij ons leven aan.
Neem ons.
Maak ons tot brood,
tot gegeven en gedeelde mensen.
Maak ons leven tot het uwe.
In deze beker bieden wij ons leven aan.
Neem ons.
Omvorm ons tot een beker van verbondenheid
en van een nieuw vertrouwen.
En laat ons leven, in breken en delen,
ook de sporen dragen van uw aanwezigheid.
Tafelgebed
Dankend noemen wij uw Naam: Heer onze God.
U die liefde bent, gerechtigheid,vergeving en vertrouwen,
Vader, Moeder, Bron van leven.
U die hebt gezegd: Ik zal er zijn,
U bent de ziel van ons bestaan.
Wij noemen U de heilige, U alleen,
en niet bezit of macht of eigenbaat.
U, liefde voor de mensen, liefde tussen mensen,
zichtbaar geworden in onze geschiedenis,
mens geworden in Jezus Christus.
Wij danken U. Wij stemmen ons leven af op U.
Wij aanbidden U van harte en met deze woorden :
Heilig, heilig, heilig onze God,
die de Heer is van ons leven.
Eerste. Laatste. Drager. Diepste grond
van liefde, met heel ons bestaan verweven.
Hij die heet : Ik zal er voor u zijn,
diepste waarheid die bevrijdt,
die in wat geschapen is vermoed,
gezien wordt in een mens van vlees en bloed.
Naam die ziel is, zin van ons bestaan,
Kracht die ons op weg doet gaan
naar een leven waar hemel aarde raakt :
Hosanna! als die naam wordt waargemaakt .
Daarom willen wij gedenken Jezus, zoon van mensen,
mensgeworden liefde van God:
Hij die is: Ik zal er zijn voor u.
Die avond voor zijn dood vatte Hij zijn leven samen,
toonde wie Hij was en wie Hij blijven wou.
Hij nam in zijn handen het brood,
brak het, dankend met deze woorden:
Neemt en eet, dit is mijn lichaam,
zo ben Ik aan u gegeven.
Dit doen wij ook om niet te vergeten
zijn leven te leven.
Hij nam de beker in zijn handen,
dankend deelde Hij die rond en zei:
Drink hier allen uit, dit is de beker met mijn bloed:
dit is heel mijn leven voor u uitgedeeld.
Dit doen wij ook om niet te vergeten
zijn leven te leven.
Zend dan over ons uw Geest,
laat uw liefde ons bezielen.
Houd ons bijeen in Jezus’ Naam,
dat Hij in ons leven zichtbaar wordt.
Laat verbondenheid in ons groeien
met allen die geloven en allen die U zoeken,
en met allen die uit liefde voor de mens
bouwen aan beter samenleven.
Zend dan over ons uw Geest,
dat wij worden waartoe U ons roept,
dat wij doen uw Naam,
dat wij lichaam zijn van Jezus Christus.
Door Hem en met Hem en in Hem
zal uw Naam geprezen zijn,
Heer onze God, almachtige Vader,
in de eenheid van de heilige Geest,
hier en nu en tot in eeuwigheid.
Laat ons nu bidden tot God zoals Jezus het ons leerde.
Onze Vader in de hemel, geheiligd zij uw Naam.
Uw Rijk kome, uw wil geschiede
op aard’ als in de hemel.
Geef ons heden ’t daaglijks brood
en vergeef ons onze schuld
zoals wij elkaar vergeven.
En leid ons niet in bekoring,
maar verlos ons van het kwade.
Want van U is het koninkrijk
en de kracht en de heerlijkheid,
in eeuwigheid. Amen.
Vredeswens
Lam Gods
Zie het Lam van God, word het Lam van God,
brood om van te leven, leven om te geven.
Samen delend brood en wijn
zullen wij zijn lichaam zijn.
Communie
Lied:
In ’t donker van verdrukking en pijn
waar mensen niet genoemd
vergeefs op zoek naar veiligheid
tot wanhoop zijn gedoemd
dat hier uw woord in ons gebeurt
ons leven door uw Naam gekleurd
In ’t donker van vergetelheid
de mens niet meegeteld
maar vragend om geborgenheid,
wordt nieuwe hoop gemeld:
Gods woord dat in een mens gebeurt
ons leven door zijn Naam gekleurd.
Gij komt tot ons, alleen maar een woord:
Ik zal er zijn voor u.
Gij wordt een mens, gezien en gehoord,
Gods beeld voor hier en nu.
Dat nu uw woord in ons gebeurt
ons leven door uw Naam gekleurd;
Slotgebed
Wees ons nabij, God,
elke dag van dit feestelijk jaar.
Wees ons nabij
in onze liefste wensen,
in onze diepste momenten,
in dat waar we samen nog van dromen.
Wees ons nabij, God,
in alle gewone dingen,
in de vanzelfsprekende dingen,
in de dagelijkse taak
waar wij voor staan.
Wees ons nabij
wanneer wij lijden aan het leven,
wanneer pijn en verdriet ons overval¬len,
wanneer wij elkaar
misschien niet meer verstaan.
Laat niet toe, God,
dat ons leven slijt aan gewoonte
en dat wij blind worden voor elkaar.
Geef ons ogen om elkaar te zien
als een kostbaar geschenk,
en laat ons uw geschenk zijn
voor mensen om ons heen.
Evangelie 4
Toen de wijzen het Kind ontmoet hadden,
werd het duidelijk:
zij keerden niet terug naar Herodes,
maar vertrokken langs een andere weg naar hun land.
Zending en zegen
Slotlied
Aan onszelf teruggegeven, korte spanne uitgeheven
boven lasten van het leven
zagen wij in een flits, het was maar even
hoe wij mogen zijn.
Beeld dat wij nu in ons dragen,
stralend licht dat onze dagen
richting geeft door wat wij zagen,
lijf en geest voelen in de diepste lagen
heelheid die geneest.
Volheid hebben wij ervaren
waar w' in vrede samen waren,
onze onrust kon bedaren, aangeraakt door de hemel
die de aarde vasthoudt en bewaart.
Vleug van eeuwigheid, ontloken
in een schepping zo gebroken,
hoop als vonken aangestoken om ons heen.
Tijd van gaan is aangebroken,
wij gaan niet alleen.
Voorgangers en akolieten
buigen en gaan naar de sacristie.