Wij zijn bijzonder verheugd u te mogen meedelen dat Johan Crois, Zandstraat 189, op zondag 4 juli 2010  tot priester werd gewijd, door de Antwerpse bisschop Johan Bonny.  De viering heeft plaats gehad om 14.30 u in een overvolle Sint-Baafskerk. Het thema van de viering was: "De oogst is groot" Lc. 10.2.
Bisschop Bonny vertolkte ook een vriendelijke groet van de nieuwe Brugse bisschop J. De Kesel.

Normal
0
21

false
false
false

MicrosoftInternetExplorer4

st1\:*{behavior:url(#ieooui) }

/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:Standaardtabel;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-parent:"";
mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
mso-para-margin:0cm;
mso-para-margin-bottom:.0001pt;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:10.0pt;
font-family:"Times New Roman";
mso-ansi-language:#0400;
mso-fareast-language:#0400;
mso-bidi-language:#0400;}

Na de viering had in het parochiaal centrum Valkenburg, Legeweg , een receptie plaats die door de parochiegemeenschap werd aangeboden. Daarin was er gelegenheid om Johan en zijn familie persoonlijk geluk te wensen; het was tevens een ideale gelegenheid om bekenden te ontmoeten.

Johan was gehuwd, maar verloor heel vroeg zijn echtgenote ten gevolge van een verkeersongeval.  Hij stond alleen voor de opvoeding van zijn 2 kinderen Joke en Elke.
Zeven jaar geleden kwam chiroleidster Elke, samen met haar chirovriend Dieter, om bij een ongeval.
Joke was intussen getrouwd, en heeft nu twee kinderen.

Johan deed zijn aanvraag voor het Grootseminarie, en doorliep de vorming.
Ondertussen raakte hij verbonden met de Sint-Michielsbeweging en de Sociëteit.
Verleden jaar werd hij diaken gewijd in de kathedraal van Brugge. Het laatste jaar deed hij zijn pastorale stage in de federatie Assebroek, in avondrust Varsenare en het A.Z. Sint-Lucas.

Zijn priesterwijding was een feest voor heel onze parochie. Wij delen in zijn vreugde en wensen hem ook als priester alle geluk toe.

De priesterwijding van Johan Crois

We hebben een heel speciale priesterwijding gevierd van een parochiaan, Johan Crois. Eigenlijk eens de moeite om zijn naam te ontleden. De voornaam Johan doet denken aan Johannes de Doper die de weg voorbereidde en Crois  is overduidelijk: “je crois en Dieu et je me consacre à Lui”. Maar ook als “croix”, wat kruis betekent en van kruisen is hij niet

gespaard geweest. Na oeverloos verdriet bij verlies van echtgenote Martine en dochter Elke is Johan uit de put van diepe teleurstelling geklommen. De evangelische boodschap heeft hem weer de hoop en kracht gegeven om een heel nieuw leven voor te bereiden nl.het priesterschap.

Als de kranten dagelijks pagina’s vol kunnen schrijven over kerkperikelen, dan kunnen ze ook eens uitgebreid twee bladzijden wijden aan zo een positieve gebeurtenis die een kerkgemeenschap moed inspreken.

In de viering was ik, als overgevoelig type met wijde traankanalen,  bij de aanhef van de liederen zo ontroerd dat warme tranen bolden tot in mijn mondhoeken. De pastoor Carlos  heeft dan een dirigentenmimiek die je meesleurt in muzikale expressie: soms zalig glimlachend door spleetoogjes als we ingetogen moeten zingen, dan molenwiekende, sterke armen om aan te geven dat we fors moeten uithalen met ons gezang.

De ceremonie van de priesterwijding is aangrijpend door de symboliek van de gebaren, de mooie woorden, de liturgische gewaden die  het diepste in een mens ontroeren. De macht van geloof, hoop en liefde wordt er in de schijnwerper gesteld .Onze jonge priester Vincent kon het niet nalaten een knipoog naar Carlos te gooien in het begin van de viering:”Daar gaan we al !’ bedoelde hij wellicht en op een later moment glimlachte Vincent breed naar Carlos met de bijgedachte  “de plechtigheid loopt gesmeerd, nietwaar”.

 Johan Crois werd tijdens de plechtigheid gewijd met “een juk op de schouder”, een kleed als symbool voor liefdevol herderen, een zalving van de handen om de mensen heiligheid te brengen.

Er volgde nog een  prachtig, verzorgde receptie op de parking van Valkenburg onder witte tuinzeilen waar de mensen aanschoven om de nieuwe priester te feliciteren. We wensen hem voorspoed en vreugde in zijn opdracht toe.

Het is een wondere keuze voor het priesterschap met veel garantie dat dit een doordachte keuze is want als je al zoveel klappen van de zweep in het leven kreeg moet de overtuiging om voor het priesterschap te kiezen wel een kwaliteitslabel van 100 % echtheid bevatten.

Een tekst uit brochure: “Geroepen”  bij Muurkranten

Je gaat hem achterna

en zoekt zijn stem tussen velenSoms doet het pijn hoezeer de stilte zwijgen kan

terwijl de stenen moesten spreken.

Maar toch is Hij nooit ver vandaan

soms achter je , soms naast je

Dan legt Hij over jou zijn kracht,

 Zijn woord dat zich weer laat verstaan

 De warmte van zijn adem.

Monique Cools

Een dankwoord van Johan

4 juli 2010… Een overvolle, biddende, dankende, zingende gemeenschap. Wie erbij was, wrd opgenomen in die ene grote familie van broers en zussen. Geleid, gedragen door Zijn Geest. ‘Ik zal er zijn voor u’, en Hij was er, midden onder ons.

Het is dan ook met een dankbaar hart dat ik mag terugkijken naar de dag van mijn wijding. Hoe ik mij nu voel? Als een geestelijke bloem die zich langzaam opent en dag poer dag Zijn genade mag ontvangen, beleven… tot verdere opbouw van Zijn Kerk.

Dankjewel, lieve mensen. Jullie hulp bij de voorbereiding, gebed, de vele mooie verwoordingen die ik mocht ontvangen, de ontelbare attenties op velerlei wijze… het heeft allemaal bijgedragen tot een voor mij onvergetelijke, hemelse dag.

Maar een priester is er niet voor zichzelf alleen. Hij krijgt het herderschap tpegewezen over een gemeenschap. Samen herderen tot verdere opbouw van Zijn Koninkrijk, ieder volgens zijn mogelijkheden en levenssituatie.

‘De oogst is groot, arbeiders zijn er weinig’. Laten we tot de Heer van de oogst bidden om roepingen. Om christelijke gezinnen, religieuzen, godgewijden, alleenstaanden… Moge Gods Geest ons allen blijven inspireren en zegenen.

Johan.